سایت نگاهی نو در در حال طراحی

گوشه ای از مراسم عزاداری سالار شهیدان فرزند رسول خدا (ص) در کربلا

برای ادامه روی ادامه کلیک کنید

 حسين بن على(ع)

در گفتار و رفتار رسول اللّه(ع)

ناظر حسين زكى

(چاپ شده در مجموع مقالا ت همایش امام حسین - تهران اسفندماه 1381 مجمع جهانی اهل البیت ج 11)

امام حسین در گفتار و رفتار رسول خدا (ص)

امام حسين در آغوش رسول خدا
 
 حسين(عليه السلام) وقتى به دنيا آمد پيامبر او را در آغوش گرفت، در گوش راست او اذان گفت و در گوش چپش اقامه و بدينسان در گوش او نخستين بار بانگ توحيد طنين انداز گرديد.
 رسول خدا(صلى الله عليه وآله) به امر خداى يكتا، او را حسين ناميد. زبان در دهان نوزادش گذاشت و كودك زبان جدّش را بمكيد.
 حضرت فرمود: فرزندم! خداوند لعنت كند كسانى را كه تو را به شهادت مى رسانند.
 پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) در هفتمين روز تولّد او دو گوسفند عقيقه كرد، يك رانش را به قابله داد. سر نوزاد را تراشيد و هموزن موى سر او نقره به فقرا صدقه داد. شكمهاى بينوايان را سير كرد.
 رسول خدا(صلى الله عليه وآله) نوزاد را بر دامن نهاد و فرمود: كشته شدنت بر من بسى گران است. و حضرت بسيار گريست و فرمود: براى فرزندم مى گريم. او را گروهى كافر و ستمكار خواهند كشت.

 عن عبيد اللّه بن أبي رافع عن أبيه، قال: رأيت رسول اللّه(صلى الله عليه وآله)أذّن في اُذن الحسين(عليه السلام)حين ولدته فاطمة(عليها السلام)»( )
 حاكم نيشابورى در المستدرك على الصحيحين و همچنين محب الدين شافعى در ذخائر العقبى گفته است: عبيد اللّه پسر أبي رافع و او از پدرش روايت كرده است: «هنگامى امام حسين(صلى الله عليه وآله) از حضرت فاطمه(عليها السلام) متولّد شد، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) را ديدم كه در گوش هاى حسين(عليه السلام)اذان گفت».

مدینه منوره

 عن يزيد بن أبي زياد قال: خرج النبي(صلى الله عليه وآله) من بيت عائشة فمرَّ على بيت فاطمة سلام اللّه عليها، فسمع حسيناً يبكي فقال: «ألم تعلمي أن بكاءه يؤذيني؟»( )
 در تاريخ دمشق، مجمع الزوائد و غيره از يزيد پسر زياد نقل شده كه او گفته است: «حضرت پيامبر(صلى الله عليه وآله) از منزل عائشه بيرون شد، گذرش به خانه حضرت فاطمه(عليها السلام)افتاد، گريه حسين را شنيد، آن حضرت ] به دخترش فاطمه [فرمود: «مگر نمى دانى كه گريه حسين مرا ناراحت مى كند؟!»

حسین

ب

ابن ماجه : رسول خدا (صلى الله عليه وآله) دست روی سر حسین نهاد و فرمود : 

حسين از من است و من از حسين! خداوند دوست مى دارد كسى را كه حسين را دوست بدارد، حسين فرزندى از فرزندانم است

عکس منسوب به رسول خدا(ص)

 16 - خبر دادن جبرئيل به شهادت و محل شهادت امام حسين(ع)
 عن أنس بن مالك; إن ملك المطر استأذن أن يأتي النبي(صلى الله عليه وآله) فأذن له، فقال لاُم سلمة: املكي علينا الباب لا يدخل علينا أحد، قال: وجاء الحسين(عليه السلام)ليدخل فمنعته، فوثب فدخل، فجعل يقعد على ظهر النبي(صلى الله عليه وآله)وعلى منكبه وعلى عاتقه، قال: فقال الملك للنبي(صلى الله عليه وآله): أتحبّه؟ قال: نعم، قال: أما إن امّتك ستقتله وإن شئت رأيتك المكان الذي يقتل فيه فضرب بيده فجاء بطينة حمراء فأخذتها امّ سلمة فصرّتها في خمارها» قال ثابت: بلغنا أنها كربلاء.( )
 از انس بن مالك روايت شده است: فرشته باران از پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله)اجازه خواست تا به خدمت آن حضرت بيايد، حضرت برايش اجازه ورود داد، و براى ام سلمه فرمود كه مواظب در باش تا هيچ كسى وارد نشود، در اين حال حسين(صلى الله عليه وآله)آمد تا دا خل خانه شود، امّ سلمه مانع شد، حسين خُرد سال به سرعت پريد و داخل خانه شد، سپس شروع كرد به نشستن بر پشت و كتف و گردن پيامبر(صلى الله عليه وآله).
 فرشته به پيامبر(صلى الله عليه وآله) عرض كرد: آيا او را دوست مى دارى؟!
 حضرت فرمود: بله!
 فرشته گفت: ولى اُمّتت به زودى او را شهيد مى كند، اگر خواسته باشى، محّل شهادت او را براى شما نشان مى دهم!
 سپس فرشته دستش را زد و گِلِ سُرخى آورد، و امّ سلمه او را برداشت و با حزن و اندوه در بين لچك و روسريش قايم كرد».

18 - گذاردن حضرت رسول(ص) تربت امام حسين(ع) را

 در نزد امّ سلمه و خون آلود شدنش در روز عاشورا
عن عمر بن ثابت، عن الاعمش، عن شقيق، عن امّ سلمة قالت: كان الحسين والحسين(عليهما السلام) يلعبان بين يدي رسول اللّه(صلى الله عليه وآله)في بيتي; فنزل جبريل فقال: يا محمّد إن امتك تقتل ابنك هذا من بعدك، و أومأ بيده إلى الحسين(عليه السلام)، فبكى رسول اللّه(صلى الله عليه وآله)وضمّه إلى صدره ثم قال رسول اللّه(صلى الله عليه وآله): وضعت عندك هذه التربة فشمّها رسول اللّه(صلى الله عليه وآله) قال: ريح كرب و بلاء، و قال: يا ام سلمة إذا تحولت هذه التربة دماً فاعلمي أن ابني قد قتل. فجعلتها ام سلمة في قارورة ثم جعلت تنظر اليها كل يوم وتقول: إن يوماً تحوّلين دماً ليوم عظيم».( )
عمر فرزند ثابت از اعمش و او از شقيق روايت كرده كه ام سلمه گفت: حسن و حسين در منزلم جلو پيامبر بازى مى كردند، جبرئيل نازل شد و براى پيامبر گفت: اى محمّد(صلى الله عليه وآله) امتت بعد از تو اين پسرت را به شهادت مى رساند، و با دستش به سوى حسين(صلى الله عليه وآله) اشاره كرد، رسول اللّه(صلى الله عليه وآله) گريه كرد و حسينش را در سينه اش گرفت، سپس رسول خدا(صلى الله عليه وآله)فرمود: اين تربت را در نزد تو مى گذارم، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) آن تربت را بو كرد و فرمو: بوى كرب و بلاء است. و فرمود: اى ام سلمه! وقتى اين تربت متحول به خون شد بدان كه پسرم كشته شده است.

21 - محاربه با اهل بيت(ع) محاربه با رسول اللّه(ص)
عن زيد بن ارقم; انّ رسول اللّه(صلى الله عليه وآله) قال لعلي وفاطمة والحسن والحسين(عليهم السلام)أنا حرب لمن حاربتم وسلم لمن سالمتم.( )
زيد ابن ارقم روايت كرده است كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) به على، فاطمه، حسن و حسين(عليهم السلام)فرمود: «هركسى كه با شما بجنگند با آنها در جنگم، و هركسى كه با در صلح مسالمت باشد با آنها در مصالحه و مسالمت هستم.
اين حديث را ترمذى در سنشش روايت كرده است، و ابن ماجه او را با اندك تفاوتى در لفظ در سننش آورده است.( ) و همچنين در سائر منابع اهل سنّت مثل المستدرك على الصحيحين، ذخائر العقبى، اسدالغابه و غيره به تفصيل ذكر است.( )
عن أبي هريرة قال: نظر النبي(صلى الله عليه وآله) إلى علىّ والحسن والحسين وفاطمة فقال: أنا حرب لمن حاربكم وسلم لمن سالمكم»( )
احمد حنبل در كتابش آورده كه ابوهريره گفت: پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) به على، حسن، حسين و فاطمه(عليهم السلام) نظر افگنده و فرمود: «هركسى كه با شما محاربه كند، با او در محاربه هستم، و كسانى كه با شما در مسالمت و آشتى باشد، با آنها مسالمت دارم.

  مصداق شناسی اهل البیت

      دیدگاه اماميه در باره مصداق اهل البیت

رسول خدا (ص) فرمو:

اللهم هؤلاء أهل بيتي فأذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهيرا

خدايا! اينها اهل بيت من هستند، خداوندا! رجس و پليدى را از آنان دور كن و آنان را تماما طاهر و پاك گردان

          دیدگاه اماميه   در باره 

                         اهل البیت

اشاره : دیدگاه امامیه در باره اهل البیت بخشی از مقاله ای است که تحت عنوان مصداق شناسی اهل البیت،  در همایش پیامبر  اعظم (ص)  از میان   158 مقاله، حایز رتبه اول در قم (مرکز جهانی علوم اسلامی) اعلام شد.

اماميه، ديدگاه خاصى در باره «اهل البيت» دارند. شيعه اماميه اثنا عشرى، معتقدند كه اهل البيت، و واژه هاى مترادف آن مثل «آل البيت»، آل محمد، عترت، ذوى القربى، اختصاص به اقرباى مخصوص رسول خدا(صلى الله عليه وآله)دارند كه آنها عبارتند از اصحاب كسا، يعنى فاطمه(عليها السلام)على(عليه السلام)، حسن، و حسين(عليهما السلام)و همچنين سائر ائمه معصومين(عليهم السلام) از اهل البيت مى باشند.

ادله اى كه اماميه براى اثبات ديدگاه خويش ذكر كرده اند، استناد به معناى لغوى «آل و اهل» است كه ارتباط وثيق و شديد به كسانى دارد تعلق ذاتى به انسان داشته باشند، و اين بر اصحاب كسا قابل تطبيق است; زيرا همانسان كه ذكر كرديم در معناى لغوى «اهل» اهليت، شايستگى، و سزاواربودن لحاظ شده است و تنها كسانى اهليت و شايستگى «اهل بودن» آن حضرت را دارند كه بالذات از اقرباى نزديك رسول الله باشند، و ارتباط وثيق و شديد با آن حضرت داشته باشند، و همانسان كه خود آن حضرت بارها اشاره فرموده اصحاب كسا از بارزترين مصاديق «اهل البيت» هستند.

و همچنين اماميه به روايات كثيره و مشهور و متواترى استدلال نموده اند كه از رسول خدا(صلى الله عليه وآله)در باره تفسير و تعيين مصداق اهل البيت روايت شده و در متون فريقين وارد ذكر گرديده است. و نيز به احاديثى استدلال نموده اند كه در باره ائمه دوازده گانه معصومين وارد در متون اماميه وارد شده است.

بعد از بيان ديدگاهها، صحيح و درست اين است كه مراد از اهل البيت در آيه تطهير، پنج تن آل عبا يعنى (محمد، على، فاطمه، حسن و حسين(عليهم السلام)) مى باشند، به چند دليل:

1 ـ به جهت روايات متواتر:                برا ادامه ادامه را کلیک کنید

  رسول خدا (ص) فرمود:

السلام عليكم أهل البيت ورحمة الله وبركاته : ( إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم تطهيرا)

سلام و رحمت و بركات خداوند بر شما باد اى اهل بيت، خداوند فقط مى خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد

            مصداق

رسول خدا (ص) فرمود:

اللهم هؤلاء أهل بيتي فأذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهيرا

خدايا! اينها اهل بيت من هستند، خداوندا! رجس و پليدى را از آنان دور كن و آنان را تماما طاهر و پاك گردان

 ب )  اهل بيت

                  در حديث    اصحاب كسا:

گروهى از احاديث كه از رسول خدا وارد شده، مصداق اهل بيت را اصحاب كسا; على، فاطمه، حسن و حسين، تعيين كرده است و اين احاديث با اسانيد متقن، و محكم وارد شده و از احاديث مشهور  و مسلّم و متواتر در نزد فريقين است.

ابو شيبه كوفى حديثى را نقل كرده كه عائشه گفت: رسول خدا(صلى الله عليه وآله)غداتى را بيرون آورد كه روى آن مرط مرجل^[136] از موى سياه بود، حسن آمد او را در زير كسا با خودش جا داد، سپس حسين آمد او را نيز داخل داخل كسا نمود، پس از آن فاطمه آمد او را نيز زير كسا جا داد، سپس على آمد او را نيز داخل كسا نمود، سپس فرمود: «خداوند فقط مى خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد»^[137].  کلیک روی ادامه

            ج ) اهل البیت        در        حديث ثقلين

در حديث ثقلين كه از احاديث متواتر و مشهور و معروف است، آل على(عليه السلام) از مصداق اهل بيت، ذكر شده و زنان رسول الله نفى شده است. چنانكه مسلم در صحيحش از طريق زيد بن ارقم اين حديث را نقل كرده كه رسول خدا فرمود: «من دو چيزى گرانبها را در ميان شما مى گذارم، كه اول آن دوتا كتاب خدا، كه در آن هدايت ونور است، كتاب خدا را بگيريد و به آن متمسك بشويد، ودر باره كتاب خداوندبسيار ترغيب كرد،

                   

هــ)  احاديث  جدانا پذیرى 

                        اهل بيت                           

                                                و قرآن                       

احاديث ثقلين و جدا ناپذيرى اهل بيت از قرآن، و احاديث كه مى فرمايند على با قرآن است و قرآن با على، على محور حق است، و احاديثى كه مى گويد، على با قرآن است وقرآن با على، و اين دو از هم جداناپذير تا بر من در حوض وارد بشوند، مصداق اهل بيت را روشن و ثابت مى كند، زيرا طبق سخنان رسول خدا، اهل بيت از قرآن جداناپذير است، تا بر حوض كوثر بر او وارد شوند، و اين كنايه از بر حق بودن على(عليه السلام)است، همانطورى كه قرآن هدايتگر و بر حق است، على(عليه السلام)اهل بيت نيز هدايتگر امّت و بر حق است. و در جاى ديگر رسول خدا(صلى الله عليه وآله)  تصريح نموده كه على با قرآن است و قرآن با على، على حق است، على محور حق است.              برای ادامه لطفا روی ادامه کلیک کنید

و )  مصداق

            اهل البيت          

                                          در احاديث حضرت مهدى

يكى از مصايق «اهل البيت» در كلام رسول خدا(صلى الله عليه وآله) حضرت مهدى(عليه السلام) است، و همچنين در بيان آن حضرت آمده كه حضرت مهدى از فرزندان فاطمه زهرا(عليها السلام)مى باشد، با توجه به اقوالى كه در ميان اهل سنّت در باره مفهوم و مصداق اهل البيت وجود دارد، حضرت فاطمه، و پنج تن اصحاب كسا از مصاديق مسلّم و ترديدناپذير و شاخص اهل البيت مى باشند كه هرگز جاى ترديد و يا گفتگويى در آن نيست. كلام رسول خدا در باره حضرت مهدى(عليه السلام) نيز مصداق و مفهوم اهل البيت را روشن مى سازد، زيرا طبق كلام آن حضرت، اوّلا حضرت مهدى از اهل بيت رسول خدا(صلى الله عليه وآله)است، و ثانياً فرزندى از فرزندان فاطمه زهرا(عليها السلام) مى باشد، پس در نتيجه ائمه هدى(عليهم السلام) كه از نسل و ذريه فاطمه زهرا(عليها السلام) هستند تا حضرت مهدى از مصاديق اهل البيت مى باشند.            برای ادامه لطف روی ادامه کلیک کنید

   نتيجه

قرآن

معجزه جاودانه پیامبر خدا (ص)

   غلام رسول محسني ارزگاني

قرآن كريم، كتاب مقدس و ارجمندي است كه خداوند حكيم آن را براي هدايت و رستگاري انسان، بر قلب مبارك رسول خاتم(ص) نازل كرد. اين كتاب آسماني، همانگونه كه معجزه‌اي جاويدانه براي پيامبر اكرم(ص) است، گواه روشن بر صدق نبوت او نيز مي‌باشد. به تعبير قرآن كريم، اين «احسن الحديث» مجموعه‌اي است گرانقدر ونفيس، مشتمل بر علوم و معارف عالي، احكام و قوانين استوار، قصص و اخبار راستين، رهگشاي نيازمندي‌هاي فردي و احتماعي، در نهايت فصاحت و بلاغت، در فرا روي تشنگان اهل معرفت قرار گرفته كه هيچ گونه باطل در آن راه ندارد. او كلام اعجاز آميز و اعجاب انگيزي است كه همه بد خواهان خويش را گرنش و اظهار عجز در برابرش وادار نموده است.

بنابراين، همان دليلي كه اصل بعثت پيامبران را الزامي مي‌شمارد كه پيامبران راستين مي‌بايست نشانه‌اي به همراه داشته باشند كه علامت امتياز آنان از مدعيان دروغين و سند حقانيت آنها باشند. روي اين اصل، لازم است هر پيغمبري معجزه‌اي بياورد كه گواه صدق رسالتش باشد.

رسول گرامي اسلام(ص)، بر اساس اين قاعده، براي اثبات ادعاي نبوت خود معجزات فراواني را براي مردم آوردند كه از ميان آنها، تنها قرآن كريم سند زنده حقانيت پيامبر(ص) معرفي مي‌شود كه گويا، جاويداني و جهاني است. گوياست، براي اينكه نياز به معرفي ندارد خودش به سوي خود دعوت مي‌كند و مخالفان را به مبارزه فرا مي‌خواند. جاويداني و جهاني است كه زمان و مكان را در هم شكسته و مافوق آن قرار گرفته و در هر مان و مكان مدعي حقانيت است. (برخلاف معجزات انبياي گذشته كه محدود به زمان  و مكان خاص بوده‌اند.) روحاني است براي اينكه، در اعماق دل و جان انسانها نفوذ نموده روح او را مملو از اعجاب و تحسين مي‌سازد. افكار و عقول را در برابر خود به تعظيم وادار مي‌كند. اميد است كه نموداري از اين حقيقت در اين تحقيق ارائه گردد.

پیامبر با کودکان

حمیدی تمران

پيا مبر (ص) هما نند خودكودكان باآنان بازي مي كرد، ميوه هاي تازه وچيزهاي ديگري براي شان هديه مي داد .

شركت دربازي كودكان نوعي احترام به شخصيت واهتمام به شغل آنها ست . پيا مبر (ص) همواره با فرزندان خو يش وحتي گا هي با كودكان اصحاب بازي مي كرد ، چون بازي از نياز هاي طبيعي كودك مي با شد وبدون آ ن كودك رشد سا لم نخواهد داشت.كودكي كه به بازي علاقه نداشته باشد اصولا بيمار محسوب ميشود.

  ز ن    در آموزه مكتب  نبوي

    به ترين        زنان 

 بد ت رين     زنان    

             زن   در عصر شگوفايي  دانش

   ناظر حسين زكي          

برای ادامه کلیک روی ادامه کلیک کنید